การพยากรณ์จีน (แปะจี) (การดูดวงจากวันเดือนปีเกิด)

หลักการวิเคราะห์บาจี

การพยากรณ์โชคชะตาด้วยบาจี เป็นรูปแบบหนึ่งของอภิปรัชญาจีนโบราณที่ทำนายชะตากรรมชีวิตของบุคคลโดยอิงจากเวลาเกิด ซึ่งแสดงในรูปแบบของคู่ของสวรรค์และโลก (ที่รู้จักกันในนาม สี่เสาหลักและแปดลักษณะ). ทฤษฎีหลักของมันประกอบด้วยระบบของธาตุสวรรค์และกิ่งโลก, หยิน-หยาง, และธาตุทั้งห้า.

การปฏิบัติของ การวิเคราะห์บาจี มีต้นกำเนิดในสมัยราชวงศ์ถัง เมื่อ หลี่ ซู่จง บุกเบิกการทำนายชะตาชีวิตโดยใช้เสาหลักปี เดือน และวัน ในช่วงห้าอาณาจักรและต้นราชวงศ์ซ่ง, ซู จือผิง แนะนำเสาหลักของชั่วโมง, กำหนดให้สมบูรณ์ ระบบสี่เสาหลัก. ในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง การตีพิมพ์ตำราพื้นฐาน เช่น “หยวน ไห่ จื่อ ปิง” และ “สมาคมซานหมิงตงฮุย” เป็นเครื่องหมายบ่งบอกถึงความเป็นผู้ใหญ่ของกรอบทฤษฎีของมัน.

จากข้อมูล Bazi ของบุคคล นักวิเคราะห์จะกำหนดแง่มุมต่าง ๆ ของชีวิตของพวกเขา รวมถึง ความสัมพันธ์ในครอบครัว, บุคลิกภาพ, การแต่งงาน, อาชีพ, และทรัพย์สิน, ประเมินลักษณะ, คุณภาพ, และศักยภาพของพวกเขา. การวิเคราะห์บาจี ดังนั้นจึงเกี่ยวข้องกับการตีความอย่างครอบคลุมของชะตากรรมที่แสดงโดยตัวอักษรทั้งแปด โดยใช้ทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง ซึ่งผ่านกระบวนการนี้สามารถอนุมานถึงโชคลาภ ผลลัพธ์ที่เป็นมงคลหรืออัปมงคล และแนวโน้มของชีวิตของบุคคลนั้นได้.